Misschien vraag je je soms af wat er precies gebeurt bij ANBN.
Wie zijn de vrijwilligers? Wat doen ze? Hoe ziet zo’n activiteit of werking er eigenlijk uit?
We geven graag het woord aan onze vrijwilligers. Zij nemen je mee in hun eigen ervaring en verhaal.
Vandaag geven we het woord aan Aaron.
“Eind 2024 kwam ik voor het eerst in aanraking met ANBN tijdens de jaarlijkse inspiratiedag. Die dag zette zoveel in beweging voor mij op het vlak van aanvaarding en herstel dat ik enkel dankbaar ben dat er organisaties zoals ANBN bestaan. Al snel voelde ik dat ik meer wilde dan vanaf de zijlijn toekijken. Niet dat daar iets mis mee is, verre van. Maar ik wilde méér. Ik wil een engagement aangaan en mee mijn schouders zetten onder dit mooie, warme, liefdevolle project. En dus begon ik met het neerpennen van mijn ervaringen en gedachten in de vorm van blogberichten op https://anbnblogt.com/. Ondertussen werk ik ook mee als redactielid van het tijdschrift Lichtpunt. Ik hoop via mijn schrijfsels verbinding te maken met de lezers en via (h)erkenning een sprankeltje hoop te bieden. Als er één iemand een stapje dichter richting herstel komt, dan loont het voor mij de moeite om me aan het schrijven te zetten en mijn ervaringen te delen.
Daarnaast probeer ik via getuigenissen in podcasts, tijdens inloopmomenten of andere gelegenheden het taboe rond eetstoornissen actief te doorprikken. Je kan me dan ook regelmatig vinden in de deelwerking in Gent, waar ik doorgaans op
dinsdag wel te vinden ben in de praatgroep. Nu nog als deelnemer, maar wie weet ooit als begeleider.
Het geeft me zoveel energie om vanuit verbinding met anderen een gedeeld verhaal te kunnen schrijven en wegen uit te stippelen voor mezelf én anderen richting een beter, voller leven. Vrijwilliger zijn bij ANBN is samen bouwen richting een hoopvolle
toekomst.”
